Ana içeriğe atla

Kadıköy'ü Özlemek

Şimdi ben Amerika'dayım ya, uyuz bir insan olduğum için hayvan gibi Kadıköy'ü özlüyorum. Hayır Amerika'dasın değil mi? Ama ben biraz uyuzumdur, zor alışırım, pek ön yargılıyımdır, ön yargım da genelde öncelikle kötüdür. Zamanla alışır severim. 

Burdaki insanlar alıştın mı ABD'ye diye soruyorlar. Evet diyorum alıştım. Çünkü gerçekten de burada sadece 6 ay kalacak bir insana göre baya alıştığımdan eminim. Hayatın bir yandan çok yavaş, bir yandan da çok hızlı akmasına alıştım mesela. Günler çok ağır aksak geçiyor, ama neredeyse bir ay olmuş sonuçta ben geleli. Tezime odaklanmaya çalışıyorum ama zorlanıyorum. 3 günde ancak iki sayfa yazı yazabildim mesela. Tuhaf. Neyse. Konumuz bu değil. İnsanlar alıştın mı dedikklerinde evet alıştım diyorum fakat arkasından kocaman bir AMA geliyor. Biz İstanbul'da dışarı çıkmaya çok alışkınız, sizi bilmem, biz öyleyiz. Kar, yağmur önemli değil, hava inanılmaz soğuk veya dayanılmayacak kadar sıcak değilse biz iş çıkışı haftada en az 2-3 gün dışarı çıkarız. (Bir de tabii ertesi güne yetişecek işlerimizin olmaması lazım) Dışarı çıkınca ne yaparız? Esasında kafamıza göre değişiyor. Hava güzelse Bostancı'ya kadar bisiklete biniyoruz, daha da güzelse sahilde çimlere bile yayılıyoruz. Bazen Cadde'de yürüyüş yapıyoruz. Benim favorimse Kadıköy'e gitmek. Sahilden Kalamış'tan yürüyüşe başlayıp, Kurbağalı Dere-Yoğurtçu Parkı, Moda Sahili diye başlayıp, Moda Caddesi'nden itibaren de ister Boğa'ya, ister Havuz'a, isterseniz Kadife Sokağa doğru sapabilirsiniz. Ya da bir sokaktan girip ötekinden çıkıp hepsini birden görebilirsiniz.İşte burda özlediğim şeyde bu. Burada şöyle akşam sıkıldım bir dışarı çıkayım yahu deseniz hiçbir yer yok. DC'de işler nasıldır bilmiyorum. İnsanlara bunu söyleyince de beni anlamıyorlar. Aaa Dupont Circle civarında çok güzel klüpler var onlara gitmelisin diyorlar. Kültürel farklılık böyle bir şey demek ki. Ben artık vazgeçtim bundan bahsetmekten. 

Kadıköy'ün kasmayan, canlı havasını seviyorum. Genci de, yaşlısı da bir tuhaf esasında. Herkes kendi havasında. Ama yaşlı Kadıköy Teyzeleri diye de bir kavram var tabi ki:) Sokaktan ilham alabilirsiniz, sokakta yürürken bir anda Cemal Süreya ile karşılaşabilirsiniz. Vapurdan inince bir anda kendinizi bir şan dersini dinlerken bulabilirsiniz.Hani uzun akşam üzeri yürüyüşleri diye bir tabirleri var bu ecnebilerin. Neye dayanarak bu tabiri oluşturmuşlar bilmiyorum da, insan Kadıköy'ü görmeden bu tabiri oluşturmamalıymış bence. Moda sokak kedilerinin Cumhuriyeti'dir, köpeklere orda yaşasınlar diye izin vermişler gibi gelir bana. 

İstanbul'u çok seviyorum ama Kadıköy'ü daha çok seviyorum. Her gün işe gitmek için 2 saatim yollarda geçiyor evet ama Allah beni Avrupa Yakası'na taşınmak zorunda kalmaktan korusun. 

Bu haftasonu Kadıköy'e giden varsa aranızda benim içinde bir kahve, bir bira falan içsin.

Sevgiler.



Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Beyazlı Kadın

Bir süredir okuduğum kitapları hiç yazmadığımı fark ettim. Hazır Beyazlı Kadın'ı yeni bitirmişken, kütüphanenin rafları arasında kaybolmamışken hemen yazayım bari dedim.
Bu kitabı kitap klübümüzde okumuştuk, sanırım 3 kişi aldık sadece. Benden önce Bellanomisma okudu, diğer arkadaşımız okudu mu bilemiyorum. Ben esasında hayli kararlıydım, yazın sahilde okuyacaktım ama son anda aldığım kitaba Uğur el koyunca, (Zeno'nun Bilinci) elimde iki kitapla kalakaldım. Beyazlı Kadın ya da Karamazov Kardeşler.  Hadi dedim madem Bella çook beğendi, alayım raflardan da okuyayım.

Wilkie Collins'in bu kitabı ilk gotik ve polisiye roman olarak geçiyormuş. Kitap yayınlandığında İngiletere'de öylesine büyük bir sükse yapmış ki Charles Dickens bile kıskançlık krizlerine girmiş Edward Drood'un Gizemi'ni yazmaya başlamış ama bitirmeye ömrü vefa etmemiş. Gerçekten de bir gizem olmuş sonu. Beyazlı Kadın İngiltere'de Limmerge Malikanesi'nde yaşayan iki genç kadına resim dersleri v…

Kumaş-Gelinlik-Gelinlikçi

Şimdi efendim biliyorsunuzdur belki, ben yakında evleneceğim. O yüzden de pek tabi ki bir gelinliğe ihtiyacım var. Taa Ocak ayıydı, annem İstanbul'a gelmişti. Ben de fırsat bu fırsat deyip Pronovias, Vakko, Beyaz Butik ve Weddies'den randevular almış, çeşitli gelinlikleri giyip çıkarmıştım. Hiçbir şey tam olarak içime sinmemişti. Gelinlikle ilgili genel sorunum kuyruklar, uzun duvaklar, danteller ve işlemeler. Yani esasında genele baktığımızda bu elbiseyle biraz sorunum olduğu aşikar. Neyse sonuç olarak birşeyler bulunmalı illaki. Sonra bir gün aradığım gelinliği buldum. Bulunca da bu çılgın arayış sona ermiş oldu. Ama sadece teoride. Çünkü gelinlik özel tasarımdı. Gidip bir yerden alamıyordum. Bunu da bir şekilde aştık, Uğur'un annesi ve teyzesi dikeceklerini söylediler. Geriye sadece tülü bulmak kaldı. Gelinliğin kumaşı değişik bir organzeden. Bu tür kumaşlar Eminönü ve Nişantaşı'nda satılıyormuş, öncelikle Eminönü'ne gittik. Ve sonuç olarak anladık ki bu kumaş …

İçinden Deniz Geçen Şarkılar

Bülent Ortaçgil'e büyük bir aşk besleyen bir insan değilim. Ama yeni albümünün çok başarılı olduğunu okuyunca birkaç yerden ben de aldım. CD'yi alalı neredeyse iki ay oldu. Birkaç dinleme denemem başarısızlıkla sonuçlandı. Yeterlik sonra belki sakin sakin iyi gelir dedim ama kafam o kadar doluymuş ki hiç anlamamışım. Sonra da kaldırıp bir kenara koydum. Geçenlerde iphonedaki müzikleri değiştirirken bunu da eklemek istedim. Nasıl yaptıysam iki kere Bulutsuzluk Özlemi eklemişim ama Bülent Ortaçgil'i eklemeyi becerememişim. En sonunda tekrar update ettim önceki gece şarkıları. Dün de flüt dersine giderken dinledim bütün albümü. Derse saat 5 gibi gittim. Yürüyerek gideyim bari dedim. Hava ılıktı. Akşam üstünün romantizmi vardı, kulaklarımda da muhteşem melodiler. Bütün parçalarda bir deniz özlemi, balıkçılar, adalar, su altı, balıklar....Yani her parçanın içinden deniz geçiyor. Tadımlık olarak dinleyin ve hemen bu CD'yi edinin bence.
Biterken karanfilli çay içiyorum. Mis gi…