Ana içeriğe atla

Kitap Günü #2 En Sevmediğim Kitap

Buradaki least favorite kelimesinin en sevmediğin kitap olduğunu düşünüyorum. Yoksa sevdiklerim içinde en az sevdiğim mi? Her neyse. En sevmediğim kitap deyince aklıma çok yakın geçmişten bir kitap geldi. Esasında uzun zaman önce okuduğum kitapları sevmediysem zaten siliveriyorum aklımdan. O yüzden de yakın geçmişten, kitap klübümüz için okuduğumuz Le Clezio'nun Göçmen Yıldız isimli kitabı geliverdi aklıma. İkinci Dünya Savaşı sırasında Fransa-İtalya sınırında yaşayan Yahudi bir kızı ve iç savaş zamanında Filistin toplama kamplarında yaşayan Filistin'li bir kızı anlatan kitap öylesine bayık, öylesine insana pek birşey katmayan, öylesine boş bir kitaptı ki gerçekten de bu kitabı okumakla geçen zamana üzülüyorum. Kızların bir şekilde birbirlerine bağlanacakları umudu ile okudum ama sadece bir kere karşılaştılar. Ortada cevaplanmamış sorular kaldı. Bütün Fransa-İtalya sınırının doğal güzelliklerini öğrendik ama arada çünkü kızlarımızdan biri detaylıca anlattı herşeyi. Detaylıca derken sayfalarca. Eğer ki pastorel güzellemeler okmayı sevmiyorsanız bu kitaba yanaşmayın bile. Benim içim bayıldı resmen. Yazar Nobel ödüllüymüş. Kitapla ilgili birkaç yüksek lisans ve doktora tezi vardı ama bana inanın hiç birşey katmadı. İçimi kemirdi kitap. Bu kitap bitene kadar 3 ayrı kitap okudum desem anlarsınız yarattığı sıkıntıyı sanırım. 

Yarın görüşmek üzere. 

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Beyazlı Kadın

Bir süredir okuduğum kitapları hiç yazmadığımı fark ettim. Hazır Beyazlı Kadın'ı yeni bitirmişken, kütüphanenin rafları arasında kaybolmamışken hemen yazayım bari dedim. Bu kitabı kitap klübümüzde okumuştuk, sanırım 3 kişi aldık sadece. Benden önce Bellanomisma okudu, diğer arkadaşımız okudu mu bilemiyorum. Ben esasında hayli kararlıydım, yazın sahilde okuyacaktım ama son anda aldığım kitaba Uğur el koyunca, (Zeno'nun Bilinci) elimde iki kitapla kalakaldım. Beyazlı Kadın ya da Karamazov Kardeşler.  Hadi dedim madem Bella çook beğendi, alayım raflardan da okuyayım. Wilkie Collins'in bu kitabı ilk gotik ve polisiye roman olarak geçiyormuş. Kitap yayınlandığında İngiletere'de öylesine büyük bir sükse yapmış ki Charles Dickens bile kıskançlık krizlerine girmiş Edward Drood'un Gizemi'ni yazmaya başlamış ama bitirmeye ömrü vefa etmemiş. Gerçekten de bir gizem olmuş sonu. Beyazlı Kadın İngiltere'de Limmerge Malikanesi'nde yaşayan iki genç kadına r...

MSA'da Pişirdim Evime de Getirdim

Merhaba; Toplanın şöyle etrafıma size çok güzel bir deneyim anlatmak istiyorum. Geçen hafta Seyahatperest Özge 'nin davetine uydum. Mutfak Sanatları Akademisi 'nde İtalyan Yemekleri Workshop'ına gideceğim benimle gelmek isteyen var mı dedi? Yemeklere baktım. Menüde el yapımı deniz mahsüllü fettucine, kuşkonmaz çorbası ve Marble cheesecake, amaretto ve bitter çikolatalı vardı. Kuşkonmaz çorbası ile ilgili bir fikrim yoktu, cheesecake ile zaten aram yok ama deniz mahsüllü fettucine beni can evimden vurdu. Zaten önceki hafta internette birkaç tarif okumuştum ama açıkçası hangisini pişireceğim hakkında hiçbir fikrim yoktu. Bir de bu deniz mahsülleri ucuz değil sonuçta. Benim de yemekle çok iyi bir ilişkim olmasına rağmen çok vardır beceremeyip çöpe atmak zorunda olduğum yemekler. O yüzden de bu deniz mahsüllerine hep mesefali yaklaştım. Neyse. Menüyü görünce buna ben gitmeliyim dedim. Sağ olsun Özge'nin kedileri de öyle düşünmüş. Pazartesi workshopa katılmak için benim gid...

Son Ada

Merhaba; Birkaç arkadaşımla berabee ufak bir kitap klübü gibi bir oluşuma girdik. İlk okuduğumuz kitap Son Ada oldu. Gruba yazdığım yorumu buraya da ekliyorum.  Öncelikle Zülfü’nün okuduğum ilk kitabıydı. Yani dil açısından diğer kitaplarına göre bir farklılık var mı değerlendiremiyorum. Ancak bu kitabın dilini önsözde Yaşar Kemal’in yazdığı gibi çok farklı ve güzel bulmadım. İyi değildi demiyorum ama bence çarpıcı değil sıradandı. Hikayeye gelince… Nedense bu hikaye Güney Amerika’da geçiyormuş gibi hissettirdi bana ne alakaysa veya ne önemi varsa. Esasında bir ütopyanın distopyaya dönüşmesini anlatması açısından başarılıydı. Kitabın önce Gezi’den sonra yazıldığını sandım ama Gezi’den önceymiş. Yani gene her şey ağaçların kesilmesiyle başlamış. İnsan ilişkilerinin nasıl da hızlı değişebileceğini, aklı selim insanların bir anda ya da zaman içinde gücün karşısında nasıl eğilip büküleceğini anlatışını sevdim. Örneğin Noter’in de içinde bulunduğu bir direniş hareke...