Bon Jovi Konseri

Biliyorum yazmakta geç kaldım ama konserden sonraki gün Afrika'ya gittim, ki onunla ilgili bir yazı da pazardan sonra gelecek umarım, bu yüzden de bu muhteşem konseri atlamak zorunda kaldım. 

Geçen sene  biliyorsunuz muhteşem bereketliydi, ben de bütün konserleri kaçırdım. Ama bu sene dedim ki ne olursa olsun Bon Jovi'ye gideceğim. Biletimi aldım, heyecanla 8 Temmuz'u beklemeye başladım.

Stada giderken metroyu kullandık, bence çok isabetli bir karardı. U2 konserinde insanlar çok sıkıntı yaşamışlardı toplu taşıma yüzünden ama bu sefer  metroyu saat 1e kadar çalıştırarak belediye akıllı bir iş yapmıştı. Zaten Seyrantepe çok uzak değil, en kötü ihtimalle TEM üzerindeki köprüden falan yürünürdü ki bunu yapanları da gördük. 

Arena gerçekten de güzel bir stad olmuş. Akustiği birazcık problemli sanırım ama stad olarak çok başarılıydı. 

Şebnem Ferah'ın sahneye çıkmaması nedeniyle sanırım stadın dolması biraz gecikti. Hatta ben endişe ettim, bu kadar az insan mı olacak diye. Saha içinde 2. sıradaydık biz. Lale ve Anıl erkenden gittikleri için biz de onların hemen arkasına yerleştik. Ama bizden sonra gelenler o kadar şanslı olamadı. Millet hep arkalarda kaldı ne yazık ki.

Redd'in sahneden inmesinden sonra sadece 15 dakikalık bir gecikmeyle Bon Jovi sahnedeydi. RAISE YOUR HANDS!!!

Ritchie Sambora gelmeyecek diye endişelenmiştik, rehabilitasyona girmiş Şubat ayında zira. Gelmese çok eksik olacaktı zaten. Muhteşem performansını bize gösterdi ya:)) 

Yanlış hatırlamıyorsam sahnede 2.5 saat kadar kaldılar. 2 kere bis yaptılar, kapanışı da Always ile yaptılar. Ben çalmayacaklarını düşünmüştüm çünkü son birkaç konserin şarkı listesinde yer almıyor(muş). Oysa o şarkıyı çoook severim, çalmasalar kalbim kırılacaktı. Çaldılar kırmadılar:)

Bir ara sahnenin ortasına kadar yürüyüp saha içine kadar geldiler. Keşke sahnenin solunda değil ortasında olsaydık diye o kadar üzüldük ki anlatamam.

Defalarca üstünü değiştirdi. Bir kere milli takım forması giydi. Hem de basketbol forması giymesi gönlümde büyük yer kazanmasına sebep oldu. Sahneye atılan Galatasaray atkısı olayı çok manasızdı. Kendim bile GS'lı olmama rağmen manasız buldum.

Pretty Woman'ı söylemeleri çok acayipti.

67 tır 1 Boeing dedikleri kadar varmış. U2'yu izlemedim ama sahne muhteşemdi. 

Nedenini bilmiyorum ama sanki hep Crazy Bon Jovi'nin şarkısı gibi geliyor bana. Konserde de bir süre bekledim neden çalmıyorlar diye.  Kendimden şüphe ediyorum bazen.

Kısacası iyi ki gitmişim ben bu konsere, inanılmaz mutlu oldum. Şimdi Joss Stone'a gitmek istiyorum ama kredi kartımla ilgili ufak(!!!!) bir sorunum var. Onu da yazarım Afrika yazısının içinde sanırım. O yüzden henüz bilet alamadım.


Kapanışı da Always ile yapalım.